۲. اصولا و بطور كلي موضوع انتقال دانشجویان شاغل در دانشگاه های خارج از کشور به دانشگاه های داخل کشور شامل کلیه دانشجویان ایرانی شاغل در خارج از کشور است و محدود به فرزندان کارکنان اعزامی به ماموریت نمی باشد ولذا کلیه ایرانیانی که تمایل به این انتقال داشته باشند این امکان در صورت دارا بودن شرايط لازم و موافقت دانشگاه هاي مورد نظر انان و با حفظ ضوابط براي انان فراهم می باشد.
فرزندان مأموران اعزامي با توجه به اين كه به تبع ماموريت والدين به خارج از كشور اعزام و طبق رويه و مقررات جاري و در پايان ماموريت به كشور باز مي گردند براي مراجعه به دانشگاه اي كشور نياز به معرفي و تاييد عاليترين مقام سازمان و وزارت خانه اعزام كننده انها دارد.

۳. با عنایت به اینکه مامورین اعزامی به خارج از کشور می بایست در دوران سه یا چهار ساله ماموریت خود، به همراه خانواده خود باشند و برخی از آنها دارای فرزندانی در سنين تحصیل در مقاطع دانشگاهی هستند، در دوران اقامت خود در کشور محل ماموريت ناچارا اقدام به نام نویسی فرزندان خود در دانشگاه های کشور متوقف فیه با هزینه های شخصی می کنند. بدیهی است، با پایان ماموریت این مامورین، بسیاری از کارکنان اعزامی تمایل دارند فرزندان شان نیز به همراه آنها به ايران برگردند که در این شرایط، قانونگذار تسهیلاتی را برای این افراد فراهم نموده است که فرزندان آنها به دانشگاه های داخل کشور، و با طی مراحل قانونی و آیین های وزارتخانه های مربوطه، منتقل شوند. این موضوع با هدف حفاظت از کیان خانواده های کارکنان اعزامی و پیشگیری از آسیب های احتمالی ناشی از دوري فرزندان مامورین جمهوری اسلامی ایران از خانواده های خود صورت می گیرد و بدون تردید این موضوع نه تنها مذموم نیست بلکه تمایل مامورین اعزامی به استفاده از این امکان قابل تقدیر می باشد.

خاطرنشان می گردد اینگونه انتقال ها با رعایت کلیه مقررات و ضوابط مربوطه و با پرداخت شهریه های ورودی و ترمی توسط دانشجو به دانشگاه های داخلی انجام می شود.

۴. در پایان خاطرنشان می گردد علی رغم اهمیت و اولویت موضوع صیانت از خانواده مامورین اعزامی در فراهم نمودن اینگونه تسهیلات، نمی توان منکر صرفه جویی های ارزی ناشی از بهره مندی خانواده های ایرانی از این موضوع شد.



پیچک